...welcome...

..Just a simple ME..


Tuesday, May 8, 2012

..Weekend: 1st Week of May..


Hajat dihati time2 cuti nie nak mengemas rumah tapi ape kan daya,,,Masih belum mampu menahan nafsu melancong.. (melancong la sangat kan…) Aku nie pantang diajak berjalan, susah betul nak cakap ‘TAK NAK!’

Bulan May nie je dah penuh schedule aku dengan aktiviti menghabiskan duit. Travel sane sini. Start dengan 1st week of May, makan angin, ambik angin, buang angin kat PD. Memang langsung tak plan pun nak pegi PD. Tibe2 je tah ape angin kakak Zul ajak pegi PD plak. Aku dengan senang hatinye meng’JOM’kan ajakan tu. Hahaha…

Bermula la perjalanan kami semua ke PD (kami semua a.k.a aku, Zul, Pozi – adik aku, Kak Ita – kakak sulung Zul, Kak Ngah & family – kakak Zul & family termasuk 2 orang anak buah yg sangat ‘bertuah’. Kitorg naik 2 bijik kete since kete aku ‘limited passenger’ only. Huhu.. Limit 4 orang je, tu pun yg kurus-kurus saje. Haha.. Still under construction. Dah habis construction nanti boleh la sumbat ramai2. Maaf di atas segala kesulitan.

Ok, forget it. Sambung cerita… Nak dijadikan cerita betapa susahnya la nak sampai ke PD tu – pada hal bukan la jauh mane pun & tak susah pun jalan nak pegi sana. Tapi disebabkan masing2 nak belagak, nak tunjuk terror, nak tunjuk yg die hebat tau semua jalan shortcut TAPI buat2 BODOH nak ikut orang yg innocent yg tak tau jalan yg die tau tu. (fuhh! Paham ke? Huhu..) Perasaan? Sangat bengang!

Kalu aku jalan yg paling senang nk pegi PD tu ikot highway jela. Tak payah susah nak ikot jalan sane, ikot jalan sini. Dah tau nak ikot jalan yg ko tau, sila la jalan depan. Kitorg follow. Dahla aku nie jenis tau 1 jalan, jalan tu jela yg aku tau sampai kesudahnye. Zul? Lagi la... Die ape pun tak tau. Nasib baik ade henpon aku yg canggih nie. Dapat la membantu melancarkan sikit perjalanan walaupun terpaksa berpusing2 jauh. Bergaduh2 jugak la aku dengan Zul. Bengang! Yg aku bertambah bengang lagi nak bising2 bila dah salah jalan. Nasib baik kakak….. Kalu orang lain tu memang aku dah jerit je! Kitorg gerak dari rumah kul 11.30am, sampai sane lebih kurang kul 3pm. Same je macam aku balik Pahang. Alasan yg langsung tak boleh diterima pakai – lambat sebab dah sesat. Kalu ko yg tunjuk jalan takdenye sesat!

Sampai2 je memang aku dah takde mood langsung. Sape je yg saje nak cari pasal memang kena la.. So pls! Syukur la aku nie jenis yg cepat sejuk. So marah sekejap je..Lagi2 bila tengok laut yg luas. Lupa sekejap segala kemarahan & masalah. Fuhhh… Alhamdulillah! Teringat balik zaman2 study dulu. Datang kursus kat Hotel Seri Malaysia. 1st time aku main banana boat jadah tu.. (1st & last ok..) Tobat dah taknak lagi! Bahagianya la kan…. (sambung lagi berangan – teringat kisah zaman muda2. Heeeee!)

Lepak2 sekejap, celup kaki kat air, berangan2 then kitorg balik. Lebih kurang sejam lebih je kot. Aku nekad pasni aku nak datang lagi. Kali nie aku nak mandi puas2. Hangus pun hangus la. Kali nie aku cakap kat Zul, jangan lead. Biar diorg yg lead. Payah2 sangat ikot je highway. Bayar jela tol. Ape susah? Lantak la… Nasib baik dengar gak cadangan aku. So, kitorg plak yg follow diorg. Layankan je… Serius teruk giler jalan. Rosak rim.

Dah sampai kat Sepang kitorg plak yg lead, kononnya tak tau jalan. Ha, lantak ko la.. Ikot je k,,, Jangan banyak cakap. So, aku suggest kat Zul lepak kat Dataran Shah Alam jap. Dah alang2 lalu situ, singgah la.. Dataran tu betul2 kat Masjid Shah Alam, so senang la nak menunaikan kewajipan, sambil2 dengar ceramah dari Ustaz mane tah.. gaye cakap macam Indon jep. Huhu..
Lepak2 jap, then diorg nak balik. Sebelum tu nak pegi makan dulu. Tapi aku taknak. Dah alang2 berjalan singgah la kat I-City jap. Since masuk kena bayar nie aku tak pernah lagi masuk. Haha.. Lagipun saje bawak adik jalan2. Masing2 dah penat + lapar = makan >> zzzzzzzz….



Sebelum tu ada gamabr sikit nak share. Selamat menjamu mata..


K.A.M.I



































Sekian.

p/s: Moral of the story > kalu nak pegi mane2 sila la ikot jalan yg senang. Agak2 malas & nak jadi follower sila jangan banyak songeh & belagak pandai.

No comments:

Post a Comment